مرگ نامی وحشت‌انگیز و هراس‌آور برای کسانی است که موجبات انس خود را با آن فراهم نکرده و حساب پس از حیات دنیوی خود را سروسامان نبخشیده‌اند. در عالم انسان‌ها، کم هستند کسانی که از شنیدن خبر مرگ دچار وحشت و اضطراب نگردد وهم عده آن‌ها که برای سرای دیگر از هم اکنون آماده باشند و یا این تصور برایشان زنده باشد که آنها هم همین فردا خواهند مرد،‌ بسیار کمتر است. شهادت نه تنها در حیات فردی یک انسان، قله رفیع سعادت معنوی است بلکه در حیات اجتماعی انسان نیز از چنان آثار بالایی برخوردار است که تجربه نشان داده،‌ می‌تواند دگرگونی‌های عمده‌ای را حاصل آورد. کلمه شهید صیغه مبالغه بر وزن فعیل است. شهید، شاهد، شهود، شهادت و مشاهده همه از یک خانواده‌اند و بیانگر نوع خاصی از دیدن، رؤیت کردن، حضور یافتن و آگاهی پیدا کردن می‌باشد. شهید از نظر بنیاد شهید به کسی اطلاق می‌شود که جان خود را در راه انقلاب اسلامی و حفظ دستاوردهای آن و یا دفاع از کیان جمهوری اسلامی ایران در مقابل تهدیدات و تجاوزات دشمن وعوامل ضد انقلاب و اشرار نثار نموده یا می‌نماید.

فرهنگ ایثار و شهادت در نظام اسلامی از مهمترین ویژگی‌های مکتب تشیع به شمار می رود و بر همگان پوشیده نیست که وجود همین فرهنگ بوده و هست که حقایق اسلام همچنان پا برجا و زنده باقی مانده است.پایداری و جانبداری از عظمت و قداست آثار شهادت است که ما را وادار می‌دارد تا از شهدایمان به بزرگی یاد کنیم و نام و یاد آن‌ها را همیشه زنده نگه داریم. یاد همیشگی آنان، راه جاویدانشان را روشن‌تر می‌گرداند. البته همه اینها در کنار پیمودن راه آنها بس ناچیز است و لزوم بررسی فرهنگ شهادت در جامعه منوط بر این امر است که به بررسی و مقایسه و تأثیرپذیری جامعه از فرهنگ شهادت بپردازد.

لذا اهمیت دارد در تحقیق حاضر به بررسی میزان تأثیرپذیری جامعه از فرهنگ شهادت بپردازد. نتایج این تحقیق می‌تواند برای مسئولان ستادی بنیاد شهید کشور، مسئولان فرهنگی بنیاد شهید استان گیلان و کلیه مسئولین که درصدد یافتن تأثیرپذیری جامعه از فرهنگ شهادت می‌باشند، مورد استفاده واقع شود.